3 May

สยาม…

เนื่องจากช่วงวันที่ 23-25 เมษายน 2558 ที่ผ่านมา เราทั้งสองคนได้มีโอกาสเข้าไปอบรม เพื่อหาความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับ Data Mining ที่กรุงเทพฯ หลังจากอบรมช่วงเย็นมีเวลาว่าง เราทั้งสองคนจึงตกลงไปผจญภัยในเมืองหลวงชั้นใน ย่านสยาม

และเป็นเวลานานมากที่เราสองคนไม่ได้ไป ทำให้การขึ้นรถแท๊กซี่หรือการขึ้นไฟฟ้าเป็นเรื่องลำบาก ตะกุกตะกักไปเสียหมด

หากขึ้นแท๊กซี่ แท๊กซี่ถามว่าจะไปทางไหน คำตอบคือ ทางไหนก็ได้พี่ที่รถไม่ติด แนะนำและพาไปเลยค่ะ

หากขึ้นรถไฟฟ้า จะมีอาการมืนๆ งงๆ หากไปสยาม จะต้องลงสถานีอะไร ก็ถามพี่ Google 

พอขึ้นรถไฟฟ้าแล้ว ถึงสยามแล้ว คำถามต่อมาคือ แล้วเราจะออกประตูไหนถึงจะไปสยามพารากอน

อาจเป็นเรื่องง่ายๆ สำหรับใครหลายๆ คน แต่ไม่ใช่สำหรับเราสองคนเลย มองกันไปมาสองคนก็น่าขำเนื่องจากเราทั้งสองคน มองกันไปมาหลายรอบ นึกในใจว่าเราไม่เนียนเลย ไม่กลมกลืนกับรถไฟฟ้า ยืนโยกเยกไปมา ไม่คล่องตัว เท่าที่สังเกตได้ คนรอบข้างเราก็น่าจะรู้สึกได้ถึงความแปลกแยกนั้น

พอถึงที่หมาย เราพบเจอผู้คนมากหน้าหลายตา ยิ่งเย็นผู้คนยิ่งเพิ่มมากขึ้น จนกระทั่งได้เวลาทานข้าวเย็น ซึ่งเราทั้งสองคนได้เดินไปรอบๆ เพื่อสำรวจร้านอาหาร แต่… ไม่มีร้านไหนที่ไม่ต้องต่อคิว ร้านในศูนย์อาหารชั้นล่างสุดของสยามพารากอน เต็มทุกที่ คนเบียดเสียด แย่งกันกินอยู่เหลือเกิน

ท้ายที่สุด เดินข้ามลานพารากอน มาที่สยามเซ็นเตอร์ คนก็ยิ่งเยอะไปกันใหญ่ เพิ่งมาทราบทีหลังว่า สยามดิสคัฟเวอรี่ ลดราคาสินค้ามากสุดถึง 90% คนจึงหลั่งไหลเข้ามา ทั้งซ้อบ ทั้งกินเที่ยว

ในที่สุดเราทั้งสองคนก็ลงเอยที่ร้าน Sukishi ซึ่งเป็นร้านเดียวที่เข้าไปนั่งทานได้เลย บทสรุปของการเดินทางเข้ากรุงเทพชั้นในรอบนี้ ทำให้เรากลับโรงแรม อาบน้ำและนอนหลับไปอย่างอ่อนเพลีย

ปล. ขณะที่ยืนเกาะเสาในรถไฟฟ้า ขากลับโรงแรม คิดในใจว่า ดีใจเหลือเกินที่ได้กลับไปทำงานที่บ้านเกิด ศรีสะเกษหรือละแวกบ้านเรามีเกือบทุกอย่างเหมือนในกรุงเทพ ที่ยังไม่มีอย่างเดียวเท่านั้นคือรถติด ^^

24 เมษายน 2558

24 เมษายน 2558

24 เมษายน 2558

24 เมษายน 2558

24 เมษายน 2558

24 เมษายน 2558

24 เมษายน 2558

24 เมษายน 2558

2264 Total Views 2 Views Today

คอมเมนต์ใน Sirikanlaya Blog

Loading Facebook Comments ...